Blog 4

Au-bain-marie

Toerist zijn in eigen stad verloopt tot nu toe nog niet helemaal zoals ik me had voorgesteld. Tijdschriftjes lezen in de zon en de andere geplande, zon-gerelateerde activiteiten zijn er nog niet van gekomen. In plaats van lekker vakantie te vieren zat ik de afgelopen dagen veel te koukleumen voor de tent, terwijl alles nat, nat en nog eens nat werd. Zelfs in de binnenkant van een kuipje margarine kon ik waterdruppels bespeuren. Dus gistermiddag, tijdens de zoveelste stortbui, dwalen mijn gedachten af naar een heerlijk warm en vooral droog en dus behaaglijk nestje, dat 10 minuten verderop op ons wacht. En zoals elk zinnig mens in zo’n situatie zal besluiten, hou ik het er even voor gezien op de Stadsparkcamping. Samson en ik gaan even lekker op vakantie, we gaan een paar dagen naar huis!

Als twee verzopen zwerfkatjes staan Samson en ik een uurtje later bij onze voordeur. Samson was het in de eerste instantie niet helemaal eens met het plan om naar huis te gaan, aangezien het afscheid van zijn nieuwe grote liefde, de campingskelter, hem nogal zwaar viel. Maar dat was hij ook al weer op slag vergeten toen hij zijn eigen loopautootje weer zag. En na een heerlijk warme douche en Samson een uur in zijn badje begint het ontspannende vakantiegevoel eindelijk op te komen. En bij vakantievieren hoort lekker eten, dus ik duik de keuken in met het plan om eens flink uit te pakken. Maar ik had er even niet bij stil gestaan dat ik bijna al het huisraad naar de camping had verhuisd. Omdat ik dus geen zin had om provisorisch te hannesen met eten koken en dergelijke. Maar nu zit ik alsnog te klooien met een klein pannetje met een veel te groot deksel, wat overgebleven plastic kinderbestek en pyamapapje-flesjes die au-bain-marie opgewarmd moeten worden bij gebrek aan een magnetron. Best ironisch. Ook de kinderstoel staat nog op de camping, dus neem ik Samson maar op schoot als we worteltjes en doperwtjes uit blik met aardappelpuree gaan eten. En dan moet alles ook weer gelijk afgewassen worden voor het toetje; een beetje yoghurt wat nog net niet over de datum is met een lik jam. Het is inderdaad een beetje kamperen, maar dan thuis. Zo krijgt toerist zijn in eigen stad weer een hele nieuwe dimensie!