Blog 2

10 minuten fietsen

De eerste nacht op de Stadsparkcamping is achter de rug, de vakantie is begonnen! Sjongejonge zeg, wie zegt dat op vakantie gaan geen stress met zich meebrengt is niet goed wijs denk ik. Ook al zitten we misschien 10 minuten fietsen van ons huis vandaan, ik heb het toch voor mekaar gekregen om bijna tien keer zoveel mee te nemen als toen ik een half jaar ging backpacken. Ik had ergens nog de illusie dat we lekker primitief in de luxe vouwtent gingen kamperen, dat was nog voordat ik bedacht dat de magnetron ook wel handig was om mee te nemen.

Zoals mijn vriendin uit Australië vanuit een hippieperspectief ook zegt; “ veel spullen, veel stress...” Want ten eerste moet alles ingepakt worden. Na het idee van primitief kamperen overboord te hebben gegooid, heb ik dus ook geen zin om hier op de camping nog eens een keer kleren te gaan wassen. Dus ook de vakantiegarderobe groeide maar door. “Heb ik wel genoeg dikke truien of stel je voor dat het toch opeens 35 graden wordt, dan wil ik wel kunnen kiezen uit 5 verschillende zomerjurkjes.”, enzovoorts. Nu zou je toch denken dat het feit dat we dus maar 10 minuten fietsen van ons huis zitten het inpakken makkelijker zou moeten maken, want we kunnen zo naar huis om nog even wat op te halen. Maar niks is minder waar merk ik. Want om 10 minuten te fietsen om toch het juiste jurkje aan te doen is duizend keer irritanter dan die optie helemaal niet te hebben omdat je simpelweg in Zuid-Frankrijk of zo zit, lijkt mij. En dus, hoppa, nog maar een jurkje/hemdje/broek/wat dan ook erbij.

Maar om zoveel spullen mee te nemen betekent dat je veel spullen ook ergens kwijt moet. En hoewel we zeker niet krapjes zitten wat betreft de ruimte in de tent, het is toch wel een stuk kleiner dan ons huis. Waar laat je dus het allemaal? Gisteravond had ik geen zin meer om nog enigszins georganiseerd bezig te zijn, en dus zaten we vanmorgen in een ‘lekkere’ chaos. Nu ben ik sowieso ’s ochtends al niet zo op mijn best, en als alles of natgeregend of onvindbaar is draagt dat niet echt bij aan mijn ochtendvreugde, wat voor het hele gezin een flinke stressfactor is. Het keerpunt van mijn ochtendhumeur kwam even nadat ik recht uit het toilet gestapt, iets te vrolijk voor dat moment werd begroet door een campingmedewerker. “Tsja, dit is nu echt kamperen...” dacht ik en de lucht klaarde letterlijk en figuurlijk weer op.

Dus over naar de orde van de dag. Het voordeel van toerist in eigen stad zijn is dat je gewoon je belangrijke afspraken tijdens je vakantie kan inplannen. Voor vandaag stonden een echo in het UMCG en een bezoekje aan de verloskundige op het programma. Hoewel de arts in het UMCG niet erg ‘amused’ was dat we Samson hadden meegenomen (we waren vergeten dat hij ook vakantie heeft van de oppas), was het toch wel weer een bijzonder moment om het kleine baby’tje weer te zien. En ook Samson heeft zich tijdens de echo redelijk gedragen. Er zijn in ieder geval geen beelden onthoofdt zoals bij de verloskundige een tijdje geleden is gebeurd. Ook blijkt dat de pre-vakantie stress geen invloed heeft gehad op mijn bloeddruk en andere factoren die van prenataal belang zijn. Alles ziet er hartstikke goed uit, wat altijd fijn is om te horen.